تک ‌نوشت » روزمره

یک سالگی وبلاگ

حامد اویسی — Tue, 20 Jul 2010 10:57:31 +0000

این وبلاگ با تمام کمی ها و کاستی ها و کم کاری های نویسنده اش یک ساله شد ! زیاد نمیخوام به این موضوع بپردازم که در این یک سال چه گذشت و فقط به ارائه یک آمار و ارقام کوچولو بسنده می کنم:

از نظر خودم که این آمار واقعاً نا امید کننده است! چرا که اصلاً مطابق با اهدافی نیست که برای این وبلاگ در نظر داشتم. ضمن اینکه در این یک سال چیزی حدود ۲۱۰ نفر مشترک فیدبرنر اینجا شده اند که اصلاً از نظر خودم قابل قبول نیست. به هر حال با ۵۲ نوشته در مدت یک سال ( به طور میانگین هفته ای یک نوشته) نمیشه بیشتر از این ها انتظار داشت!

در حال حاضر مهم اینه که چه برنامه ای باید برای این وبلاگ داشته باشم. چند روز دیگه هاست و دومین اینجا تموم میشه و هنوز معلوم نیست قراره چه کار کنم و مسلماً اگه توی این چند روز همین بلا تکلیفی ادامه داشته باشه تمدید هاست و دومین هیچ معنایی نداره!

به هر حال اگه قرار باشه اینجا همچنان سر پا نگه داشته بشه قول میدم در پایان دومین سال عمر این وبلاگ دیگه با چنین آمار درخشانی روبرو نشوید!

نوشته‌های دیگر را بخوانید:

پست مشابهی وجود ندارد

28 دیدگاه برای این نوشته:

عرعری:
2010-Jul-20 يكسالگيه وبلاگت مباركه حامد جان... اميدوارم به كارت ادامه بدي و دامين رو تمديد كني... كامروا و پيروز باشي

| مشاهده‌ 27 نظر دیگر

با کلیک بر روی «ارسال نظر سریع» شما می توانید بدون مراجعه مستقیم به وبلاگ و از طریق یک فرم ساده برای این پست کامنت بگذارید. مشترک «تک نوشت» شوید تا مطالب بعدی را از دست ندهید:

این شب‌ها

حامد اویسی — Tue, 20 Apr 2010 17:24:32 +0000

مهم‌ترین چیزی که در این چند شب تموم فکر و ذهنم رو به خودش مشغول کرده برگزاری کنسرت همایون شجریان درتهران بوده. متاسفانه بازم باید از طریق سایت‌ها و خبرگزاری‌ها پی‌گیر اخبار و عکس‌ها باشم و جای خالی من روی صندلی های تالار حس میشه :دی

چند سالی میشه که یا بلیط گیرم نمیاد و یا در زمان برگزاری کنسرت‌ها اتقاقاتی افتاده که نتونستم برم. دیگه حضور در این کنسرت‌ها داره برام به یه آرزو تبدیل میشه! از قرار معلوم دو شب دیگه کنسرت رو تمدید کردن و فردا صبح قراره بلیط‌ فروشی دوباره انجام بشه. کاش حداقل صفی بود که میرفتم از الان جا می‌گرفتم! مهم ‌ترین ویژگی فروش آن‌لاین بلیط اینه که واقعا معلوم نیست کی به کیه و ظرف چند دقیقه تموم بلیط‌ها غارت میشه!

دیگه خسته شدم از بس حسرت خوردم که چرا من نباید قاطی جمعیتی باشم که شاد و خوشحال روی صندلی‌های تالار نشستن و گاهی اوقات هم اشک شوق میریزن! میخوام برای یکبار هم که شده منم اونجا باشم و ببینم واقعا اشکم در میاد یا نه!

آیا فردا ساعت ۱۱ صبح من بلیط دارم؟ و یا به زمین و زمان بد و بیراه می گویم؟

لینک مرتبط:

دانلود تصنیف زیبای «در عاشقی» از همایون شجریان

نوشته‌های دیگر را بخوانید:

رها

41 دیدگاه برای این نوشته:

از دیار نجف آباد:
2010-Apr-20 حامد خان سلام از اینکه خواننده ی نویسنده ای به این جوانی و با اینهمه اطلاعات درباره ی کامپیوتر هستم؛ سخت احساس افتخار میکنم. در مورد موضوع هم زیاد سخت نگیر «که دنیا سخت گیرد بر مردمان سخت کوش» بین شما که بغل گوش استاد شجریان هستید و من که حسابی دور دور دورم زیاد تفاوتی نیست.... خوشحالی ام اینه که لااقل نوارهاشون به سرعت به دستمون میرسه و یه قلـپ از اون انرژی اجرای زنده ی استاد را میچشیم. پیروز باشید......ارادتمند ...حمید

| مشاهده‌ 40 نظر دیگر

بهار را باور کن

حامد اویسی — Sat, 20 Mar 2010 07:12:31 +0000

باز کن پنجره‌ها را که نسیم
روز میلاد اقاقی‌ها را
جشن می‌گیرد
و بهار
روی هر شاخه کنار هر برگ
شمع روشن کرده است
همه چلچله‌ها برگشتند
و طراوت را فریاد زدند
کوچه یکپارچه آواز شده است
و درخت گیلاس
هدیه جشن اقاقی‌ها را
گل به دامن کرده ست
باز کن پنجره ها را ای دوست
هیچ یادت هست
که زمین را عطشی وحشی سوخت
برگ‌ها پژمردند
تشنگی با جگر خاک چه کرد
هیچ یادت هست
توی تاریکی شب های بلند
سیلی سرما با تاک چه کرد
با سرو سینه گل‌های سپید
نیمه شب باد غضبناک چه کرد
هیچ یادت هست
حالیا معجزه باران را باور کن
و سخاوت را در چشم چمنزار ببین
و محبت را در روح نسیم
که در این کوچه تنگ
با همین دست تهی
روز میلاد اقاقی‌ها را
جشن می‌گیرد
خاک جان یافته است
تو چرا سنگ شدی
تو چرا این‌همه دلتنگ شدی
باز کن پنجره ها را
و بهاران را
باور کن

فریدون مشیری

نوشته‌های دیگر را بخوانید:

رها

18 دیدگاه برای این نوشته:

rohollah:
2010-Mar-20 سلام حامد جان روز نوی شما مبارک باشه امیدوارم سالی پر از شادی و نشاط پیش رو داشته باشی __________________ سلام. قربونت روح الله جان. همچنین شما

| مشاهده‌ 17 نظر دیگر

رها

حامد اویسی — Tue, 12 Jan 2010 09:43:36 +0000

ازین تنگین قفس جانا پریدی / وزین زندان طرّاران رهیدی

ز روی آینه گِل دور کردی / در آیینه بدیدی آنچه دیدی

دگرباره شه ساقی رسیدی / مرا در حلقه مستان کشیدی

دگرباره شکستی توبه ها را / به جامی پرده ها را بر دریدی

خبرها می شنیدی زیر و بالا / بر آن بالا ببین آنچه شنیدی

ز گردش های جسمانی بجستی / به گردش های روحانی رسیدی

گزین کن هرچه می خواهی و بستان / چو ما را بر همه عالم گزیدی

(+)

نوشته‌های دیگر را بخوانید:

28 دیدگاه برای این نوشته:

نگارینا:
2010-Jan-12 مرا در حلقه مستان کشیدی خیلی زیبا بود ؛)

| مشاهده‌ 27 نظر دیگر

۲۱ سال گذشت

حامد اویسی — Thu, 07 Jan 2010 08:37:33 +0000

سال‌های عمر آدمی مثل برق و باد می‌گذرد و با این که هنوز پیر نشده‌ایم اما حس نوستالژی و حسرت خوردن روزهای کودکی و نوجوانی ما را رها نمی‌کند. هر سال در چنین روزی به ظاهر خوشحالم و همه تبریک می‌گویند اما زیر ِ خاکستر دلم هنوز غم و اندوهی روشن است. خنده بر لب دارم اما می‌دانم که می‌ترسم، دلهره دارم و آینده را گنگ و مبهم می‌بینم. شاید امروز خیلی‌ها مثل من خودشان را سرزنش کنند که چرا باید متولد دهه‌ای باشند که امروز حساس‌ترین دوره زندگی‌شان هم‌زمان با اسف‌ بار‌ترین دوره زندگی در ایران باشد. دوره‌ای که باید با انرژی بود، شاد بود، تجربه کسب کرد، مهارت کسب کرد، پس‌انداز کرد و آینده را ساخت اما دریغ… دریغ از یک لحظه خوش بودن، دریغ از یک ذره امید… این‌هاست که در این سال‌ها حتی روزهای تولدم را نیز خراب کرده است و مرا آسوده نمی‌گذارد…
اما همین که سعی می‌کنم در چنین روزی به ظاهرهم که شده کمی خوش باشم جای شکرش باقی‌ست… تولدم مبارک..
پی‌نوشت ۱: عکسی که در بالا می‌بینید متعلق به چند ماهگی منه…! یک عکاس از من خوشش میاد و در حالی که بغل پدرم بودم از من چند تا عکس می‌گیره، پدرم رو تا دم ِ خونه تعقیب می‌کنه و بعد عکس‌ها رو پست می‌کنه! اگه خوب به عکس نگاه کنید متوجه میشید که همون موقع هم دوراندیش و نگران بودم..!
این جا هم یک عکس دیگه رو میتونید ببینید.

پی‌نوشت ۲: از تمام دوستانی که دیشب پیشی گرفتند و از طریق جیمیل، فیس بوک، جی‌تاک و هر سوراخ سمبه دیگه‌ای بهم تبریک گفتند صمیمانه تشکر می‌کنم. خیلی لطف کردید.

بعد نوشت: عجب کیک تولدی بچه‌ها برام تدارک دیدن..! ( اینجاست )

نوشته‌های دیگر را بخوانید:

پست مشابهی وجود ندارد

33 دیدگاه برای این نوشته:

نگارینا:
2010-Jan-07 تولد مبارک حامد جان ماشالله چه ناز بودی + تخس هم بودی :دی اصلا فک نمیکردم دی ماهی باشی :دی بازم تبرک میگم . ایشالا همیشه سلامت باشی _____________________________________ حامد: واقعا ممنونم ازت نگارینای عزیز. خیلی لطف داری آبجی. منم برات آرزوی سلامتی و شاد کامی دارم

| مشاهده‌ 32 نظر دیگر

بازی شب یلدا

حامد اویسی — Sun, 20 Dec 2009 11:59:39 +0000

در وبلاگ ترنج بانو یک بازی وبلاگی جالب دیدیم و چون خوشمان آمد خودمان را بدون دعوت وارد بازی کردیم! بازی از این قراره که من ۵ تا از خصوصیات شخصیم که خوانندگان وبلاگم از اون بی خبرند رو اینجا می نویسم و در آخر هم ۵ نفر رو به این بازی دعوت می کنم. حین خوندن این خصوصیات حق هیچ گونه لبخند،‌ نیشخند و یا تمسخر را ندارید. در ضمن بعد از خوندن مطلب حق ندارید نسبت به سلامت روان من مشکوک بشید. جنبه بازی داشته باشید دیگه!

۱- خیلی زود عصبانی میشوم و خیلی زودتر از اون هم عصبانیتم فروکش میکنه. به فرض اگر ساعت ۳ نصفه شب از دست کسی عصبانی بشم ساعت ۳ و ۵ دقیقه تا مرز عذر خواهی کردن از طرف پیش میرم! این زود عصبانی شدن من بارها و بارها باعث درد سرهای بزرگی شده، چون برام فرقی نمیکنه که چه زمانی، چه مکانی و در مقابل چه کسی عصبانی میشم. فقط عصبانی میشم! میخواد خونه باشه، کارخونه باشه، دانشگاه باشه و یا هرجای دیگه. میخواد جلوی استاد باشه، دوست و آشنا باشه و یا هرکس دیگه. اما به جان شما نباشه به جان خودم همیشه قبل از اینکه به کمیته انضباطی برسم یا مجبور باشم شب تو کوچه بخوام پشیمون شدم… اما پشیمونی در این مواقع هیچ سودی نداره!

۲- همیشه فکر میکنم اطرافیانم به من مشکوک هستند و در مورد من فکرای بد می‌کنند! مثلاً وقتی سوار تاکسی میشم و میرم جلو میشینم فکر می کنم که ۳ تا مسافر عقب دارند تو دلشون به من فحش میدن، یا وقتی یه پول گنده به راننده میدم فکر می کنم که اون فکر میکنه من از قصد چنین پول گنده‌ای دادم و منتظرم اون بگه پول خرد ندارم و بدون کرایه برم بیرون، یا وقتی تو خیابون اتفاق خاصی میفته مثلاً کیف یک خانوم رو میزنن و اون جیغ و دادش رو میذاره فکر می کنم در اون لحظه ست که همه به سمت من حمله کنن و چند بار نزدیک بود واقعاً پا به فرار بذارم و خودم رو بدبخت کنم!

۳- به جان خودم آدم احساسی و مهربونی هستم اما نمیدونم چرا باید همیشه در حال اثبات کردن این خصوصیتم باشم! اینجور که دیگران میگن من نمیتونم احساساتم را نشون بدم و آدم درون گرایی هستم. در واقع دیگران هیچ گاه متوجه مهربونی های من نمیشن و من واقعاً از این موضوع کلافه شدم! چند بار زد به سرم که ازین پس هر کس رو می‌بینم یک شاخه گل بهش هدیه بدم تا بفهمند من آدم مهربونی هستم اما دیدم اینطوری بیشتر فکر می کنند من دیوونه ام!

۴- درسته که زود عصبانی میشم اما به هیچ وجه کینه ای نیستم. مثلاً یکبار یکی از رفقای ما سر کلاس یک تیکه خیلی زشت به استاد ما (مونث) انداخت و استاد خیال کرد من چنین کار پلیدی کردم و ضمن اینکه از کلاس اخراج شدیم و به کمیته انضباطی راه یافتیم هنوز تکلیفمان مشخص نیست! اما رفیقم فردای همان روز یک آبنبات چوبی برایم خرید و من همه چیز رو فراموش کردم!

۵- و ویژگی آخر اینکه کلاً آدم کم حرفی هستم و در محافل مختلف به زور و با بکار گیری انواع شکنجه ها از من حرف می‌کشند! جالب اینجاست که کم حرف بودن من رو یک عیب میدونن و فکر میکنند بلد نیستم حرف بزنم اما من همیشه معتقد بودم که باید درباره خوبی‌ها حرف زد!

حالا من از ۵ نفر دیگه دعوت می کنم که در این بازی شرکت کنند:

۱- روح الله ۲- آرمان ۳- مستر افشین ۴- نازی ۵- نگارینا ۶- یوتاب

به جان خودم نمیخواستم ۶ تا بشه اما نتونستم یکی رو حذف کنم .از طرف من همه دوستان به این بازی دعوت دارند اما این ۶ نفری که گفتم باید در این بازی شرکت کنند! هیچ عذر و بهانه ای هم پذیرفته نیست. همینه که هست!

نوشته‌های دیگر را بخوانید:

پست مشابهی وجود ندارد

32 دیدگاه برای این نوشته:

rohollah:
2009-Dec-20 سلام حامد جان زود از کوره در نرو و زودم پشیمون نشو!(منم اینطوری ام) حالا منم بازی خور در اولین فرصت یه پست میزارم مرسی که به یادم هستین "یاد کردند مرا باز زگلدان دگر گلبنان دگر از طرف گلستان دگر همچو گل در دی بودم و بشکفتم باز نوبهار است به من تا به زمستان دگر" ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ حامد: ما مخلصتیم روح الله جان. منتظر پستت هستم. شعرت هم زیبا بود. کاش منم مثل تو اهل شعر بودم :(

| مشاهده‌ 31 نظر دیگر

سرطان

حامد اویسی — Wed, 16 Dec 2009 10:19:20 +0000

خدایا ؛ او بچه است و معنا و مفهوم امتحان الهی را نمی داند…

خدایا ؛ او بچه است، نمی داند و نمی فهمد…

خدایا ؛ من انسانم و تحمل سنگینی حکمت‌های تو را ندارم…

نوشته‌های دیگر را بخوانید:

پست مشابهی وجود ندارد

28 دیدگاه برای این نوشته:

دختر نارنج و ترنج:
2009-Dec-16 من هم معنی امتحان الهی و حکمت رو در این یه مورد نمی تونم درک کنم........

| مشاهده‌ 27 نظر دیگر

وبگردی به سبک ایرانی!

حامد اویسی — Wed, 09 Dec 2009 18:47:27 +0000

داشتم به این فکر می‌کردم که چرا ما نمی‌خواهیم در هیچ عرصه‌ای از تکنولوژی بروز و مدرن استفاده کنیم و خیلی دیر چیزهای جدید را می‌پذیریم و قبول می‌کنیم. متاسفانه باید گفت هنوز هم فرهنگ استفاده از اینترنت در ایران یک چیزی در مایه های فاجعه است. البته با توجه به نبود تفریحات سالم باید حق بدهیم که اینترنت و وبگردی های اون تنها خوشگذرونی تقریباً امن (!) جوون ها در این مملکت باشه. واقعاً باید اعتراف کرد که سطح کاربران اینترنت در کشورهای پیشرفته خیلی بالاتر از ماست و حتی کودکان آنها نیز از همان ابتدا بصورت حرفه ای پا به دنیای مجازی می‌گذارند. جایی خواندم که شخصی به شوخی نوشته بود غربی ها قبل از اینکه برای نوزادان خودشون اسم انتخاب کنند ابتدا برایش یک اکانت در توییتر، یک اکانت در فیس بوک و یک وبلاگ در وردپرس (!) ایجاد میکنند. آنها از همان بچگی یاد می‌گیرند که چرا و به چه علتی پا به دنیای مجازی می‌گذارند و چگونه باید از ابزارهای مدرن و به روز اینترنت استفاده کنند اما ما هنوز خودمان را در چت روم یاهو مسنجر خفه می‌کنیم! هنوز یک جستجوی ساده در گوگل را بلد نیستیم و موتور های جستجو را به خنده و تمسخر وادار می کنیم! فقط یاد گرفته ایم برای تحقیق مدرسه و دانشگاه به سراغ اینترنت برویم، جستجوی “با بخت و اقبال گوگل” را بزنیم و عین مطلب را کپی کنیم و تحویل بدهیم. این دیگه نهایت استفاده ما از دنیای وب است!

بگذریم. برویم سراغ اصل مطلب. خواستم بگویم این گوگل علاوه بر این که جستجو می‌کند (!) یک سرویسی دارد به نام Google Friend Connect که به درد صاحبان وبلاگها می‌خورد. بارها خواستم ازین سرویس استفاده کنم و آن را به دوستان وبلاگی هم معرفی کنم که هر دفعه به دلیل خاصی این کار رو نکردم تا اینکه امروز دل را زدم به دریا و این سرویس را برای این وبلاگ راه اندازی کردم (در ستون کناری وبلاگ قابل مشاهده است). شما با پیوستن به اعضای شبکه گوگلی یک وبلاگ می‌توانید با خوانندگان آن وبلاگ در ارتباط باشید و با آنها دوست شوید و در بحثها شرکت کنید. به این ترتیب می‌توانید فضای وبلاگ خود را اجتماعی تر کنید و چه بسا ازین طریق افراد بیشتری با وبلاگ شما آشنا شوند. با توجه به این که این سرویس از زبان فارسی هم پشتیبانی می‌کند کار کردن با آن سخت نیست (برای ایجاد شبکه گوگلی دوستان، اینجا کلیک کنید).

بعد از اینکه در این سرویس ثبت نام کردید می‌توانید از ابزارک های گوناگونی که در اختیار شما قرار داده می‌شود استفاده کنید. من از دو ابزارک این سرویس استفاده کرده ام. ابزارکی که اعضای گروه را نشان می دهد و ابزارکی که اعضا بوسیله آن می‌توانند پیام ها و نظرات خود را بنویسند. با توجه به فارسی بودن این سرویس توضیح بیشتری نمی‌دهم. اگر در استفاده از‌ آن هر مشکل یا سوالی برایتان پیش آمد در کامنتها مطرح کنید.

نمی‌خواهید به جمع اعضای گوگلی این وبلاگ بپیوندید؟

نوشته‌های دیگر را بخوانید:

34 دیدگاه برای این نوشته:

عرعری:
2009-Dec-10 بسیار عالیست! امکان بسیار جالبیه که بهش اشاره کردید. مظمئنا در اولین فرصت، من اضافش میکنم. ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ حامد: خوشحالم که خوشتون اومد. منتظریم :)

| مشاهده‌ 33 نظر دیگر

خودت را گم نکن

حامد اویسی — Wed, 25 Nov 2009 17:19:48 +0000

اینکه تو برای خودت زندگی می‌کنی یا برای دیگران سوالی‌ست که شاید هیچ‌گاه پاسخ قابل قبولی برایش پیدا نکنی. شاید هر روز صبح که از خواب بیدار می‌شوی پشت یک نقاب خودت را پنهان می‌کنی. نقابی که دیگران برایت ساختند و همه تو را با آن دوست دارند. تو خودت نیستی و این نقاب توست که حرف می‌زند، این نقاب توست که می خندد و گریه می کند و این نقاب توست که نفس می کشد! شب ها به هنگام خواب نقاب را از صورت بر می داری و قبل از اینکه به خواب عمیقی فرو بروی چند دقیقه‌ای مهلت داری که خودت باشی و به اعمال ریز و درشتی که در طول روز انجام دادی فکر کنی. با خودت کلنجار می‌روی. فکر اینکه دیگران در مورد تک تک اعمال تو چه فکری کرده اند تو را دیوانه می کند. عدم رضایت درونی تو را آزار می‌دهد. نقاب دیگری برای خودت می‌سازی و صبح روز بعد آن را به صورت می‌زنی!

نوشته‌های دیگر را بخوانید:

پست مشابهی وجود ندارد

20 دیدگاه برای این نوشته:

غزلک:
2009-Nov-25 شاید هم باید نقاب رو برداری و خود خودت باشی

| مشاهده‌ 19 نظر دیگر

یگ گلابی سر در گم!

حامد اویسی — Thu, 05 Nov 2009 13:02:32 +0000

اول: چند روزی میشه که دچار سر در گمی شدیدی شدم. سر در گمی ازین بابت که که دارم خط مشی وبلاگم رو به کمک شما دوستان عزیز گم می کنم! کسانی که وبلاگ من رو از ابتدا دنبال می کردند (در بلاگفا) باید متوجه باشند که من یک آی تی نویس نیستم چرا که رشته تحصیلی من هیچ ربطی به آی تی نداره. من دانشجوی مهندسی صنایع هستم و همه هم لطف دارن و رشته ما رو به گلابی تشبیه می‌کنند. شما از یک گلابی چه انتظاری دارید؟ یادم میاد بعد از اینکه افشین عزیز آموزش ساخت لینکدونی گودری رو گذاشت توی وبلاگش بنده خدا رو بیچاره کردند. از اون به بعد سوالاتی ازش می‌پرسیدند که فکر می کنم بیل گیتس هم از پاسخش عاجز باشه!
وبلاگ من رو یک وبلاگ آموزشی فرض نکنید. اگر یک نگاه به لینک دوستان من بکنید متوجه میشید که اصلاً شبیه لینکدونی یک وبلاگ آموزشی نیست! برخی پستهای من که طعم و بوی آموزشی دارند فقط در راستای کمک به دوستان وبلاگنویسم نوشته میشن، همین. دوست عزیزی پیشنهاد داده بود که راجع به ویندوز ۷ مطلب بذارم. آخه منو چه به این حرفا؟! دوست دیگه ای پرسیده بود کسانی که در خارج هستند چطوری میتونن دیکشنری بابیلون رو تهیه کنند، به جان خودم من دایرة المعارف اینترنت نیستم! خلاصه خواستم بگم من اینجا در مورد همه چیز می‌نویسم. اگر هم قرار باشه مطلب آموزشی بنویسم فقط در مورد وبلاگ نویسی خواهم نوشت.

دوم: بابا لنگ دراز عزیز در پست قبل اولین کامنت انتقادی این وبلاگ رو گذاشت، بابتش هم اظهار شرمندگی کرد! متاسفانه یکی از معایب همه ما بلاگرها اینه که از نقد کردن و نقد شدن می ترسیم. یعنی از چیزی که باعث پیشرفت ما میشه هراس داریم! به جای اینکه بیام التماستون کنم تا اگه انتقاد و پیشنهادی دارید بیان کنید، خودتون لطف کنید و این کار رو بکنید.

سوم: با راهنمایی صادق عزیز (بلاگ نوشت) تونستم بخش جداگانه ای رو برای نوشتن روزانه هام درست کنم. شما میتونید روزانه های من رو از اینجا دنبال کنید. ضمن اینکه در ستون کناری این وبلاگ هم میتوانید آن را بخوانید.

چهارم: من روزهای شنبه تا سه شنبه خروس خون از خونه میزنم بیرون و تا بوق سگ بر نمیگردم. بنابراین احتمال اینکه در این روزها مطلب بنویسم زیاد نیست!

نوشته‌های دیگر را بخوانید:

پست مشابهی وجود ندارد

41 دیدگاه برای این نوشته:

دیوونه:
2009-Nov-05 ناراحت نشو.درست میشه!!!

| مشاهده‌ 40 نظر دیگر