حتماً وبلاگها یا سایتهایی را دیده اید که آیکون آنها در کنار نوار آدرس مرورگر شما مشخص است.

این آیکون به اصطلاح Favicon نامیده میشود. شما هم میتوانید براحتی آیکون مورد نظر خود را در کنار آدرس اینترنتی وبلاگتان نمایش دهید. اکثر بلاگرها از آیکون های ۱۶×۱۶ پیکسل استفاده میکنند. (شما می توانید از آیکون ۳۲×۳۲ پیکسل هم استفاده کنید). ضمناً بهتره که فرمت آیکونها PNG یا GIF باشه. بعد از اینکه آیکون مورد نظرتون رو آپلود کردید کافیه تغییر کوچک زیر رو در قالب وبلاگتون انجام بدهید:
بلاگفایی ها:
به قسمت ویرایش قالب بروید. در قسمت بالایی کدها تگی با عنوان <head> مشاهده میکنید که در چند خط پایین تر با </head> خاتمه پیدا میکنه. البته این چند خطی که گفتم خیلی خطه! (شاید ۵۰ تا ۶۰ خط پایین تر). کافیه که کد زیر را در یک خط بالاتر از </head> قرار دهید:
<link href=”icon file url” rel=”shortcut icon”>
کاملاً واضحه که باید به جای عبارت icon file url آدرس جایی که آیکون خودتون رو آپلود کردید بنویسید.
بلاگری ها:
وارد داشبورد وبلاگ خود شوید و در قسمت Layout زیر منوی Edit HTML را انتخاب کنید. در قسمت بالایی ویرایش قالب این کد را مشاهده میکنید:
<title><data:blog.pagetitle/></title>
کافیه که کد زیر را بلافاصله بعد از آن قرار دهید:
<link href=’icon file url ‘ rel=’shortcut icon’ type=’image/vnd.microsoft.icon’/>
به جای icon file url هم آدرس جایی که آیکون خودتون رو آپلود کردید بنویسید.
وردپرس دات کامی ها:
نیازی به هیچ گونه تغییر در ویرایش قالب ندارید. اصلاً اجازه چنین کاری ندارید! کافیه که در قسمت مدیریت وبلاگ خود به بخش تنظیمات همگانی رفته و بعد روی آپلود عکس کلیک کنید. همین!
دوستانی هم که از وردپرس شخصی استفاده میکنند باید خدمتشون عرض کنم که برای اضافه کردن Favicon به وبلاگشون باید یک افزونه نصب کنند. این شما و این هم وردپرس فارسی. خودتان بروید پیدا کنید، من دیگه حال و حوصله ندارم!
مدتی است که دوباره شاهد حضور بازیگران مطرح در سینما و تلویزیون هستیم. البته منظور من از بازیگران مطرح بازیگرانی نیستند که هر روز عکس آنها را بر روی بنرهای تبلیغاتی و سردر سینماها می بینیم، به نظر من اینها دقیقاً همان کسانی هستند که در حال نابودی سینمای ایران هستند! کیفیت بسیار پایین فیلم ها و پرداختن به موضوعات کلیشه ای که اکثر آنها نیز طنزآمیز محسوب میشوند براحتی ادعای نابود شدن سینما را اثبات میکند. به نظر میرسد سازنده یک فیلم فقط به این فکر است که چگونه ملت را به سینما بکشاند!
خوشبختانه بازگشت مجدد بازیگرانی چون پرویز پرستویی به عرصه سینما و تولید فیلمهایی مثل بیست و فیلمهای در حال اکرانی چون کتاب قانون می تواند نوید بخش این باشد که سینمای ایران هنوز هم ارزش این را دارد که برای نشستن بر روی صندلی هایش پول پرداخت کرد! نگاهی به سریالهای در حال پخشِ (در چشم باد) و (شمس العماره) و سریالهایی که همینک مراحل تولید را پشت سر می گذراند از جمله سریالِ (کلاه پهلوی)، (مختارنامه) و سریال (آشپز باشی) می تواند ما را به آینده تلویزیون نیز امیدوار کند. در ادامه دو مجموعه شمس العماره (در حال پخش) و آشپز باشی( بزودی از شبکه اول!) را به صورت خلاصه بررسی میکنیم:
سریال شمس العماره با اینکه شباهت بسیاری به مجموعه قدیمی (دایی جان ناپلئون) دارد اما به دلیل داشتن سبک و سیاقی خاص و حضور شخصیت های متفاوت در طول داستان مخاطبان زیادی پیدا کرده است. حضور بازیگران با تجربهای چون فرهاد آئیش(در نقش مش رحمت) و رویا تیموریان (پری خانوم) و شخصیت منحصر به فرد هرمز خان، همگی در موفقیت نسبی این مجموعه نقش داشته اند. البته سامان مقدم کارگردانی فیلم (مکس) را نیز در کارنامه دارد که اگر آن را نیز دیده باشید متوجه سبک نو و متفاوتی که وی در ساخت یک فیلم به کار میبرد، شدهاید. فیلم کافه ستاره از دیگر آثار برجسته سامان مقدم است که هانیه توسلی و رویا تیموریان نیز در آن حضور داشتند. از نکات قابل توجه آن فیلم نقش متفاوتی بود که به رویا تیموریان داده شده بود و این بار در شمس العماره نیز این قضیه تکرار شد. شخصیت طنز آمیز پری خانوم و بکار بردن ضرب المثلهای اشتباه در طول داستان، نقشی متفاوت از رویا تیموریان رقم زده است. سامان مقدم با بهره گرفتن از تجربیات خود و استفاده از بازیگرانی که قبلاً نیز با انها کار کرده است( فرهاد آئیش در فیلم مکس، هانیه توسلی و رویا تیموریان در فیلم کافه ستاره) این بار به ساختن یک مجموعه تلویزیونی پرداخت که خیلی حرفه ای تر از کارهای قبلی اش به نظر میرسد. مجموعه شمسالعماره شنبه تا سه شنبه از شبکه دوم پخش میشود.
مجموعه آشپز پاشی که بزودی از شبکه اول پخش خواهد شد از دیگر مجموعه هاییست که میتوان روی آن حساب کرد. حضور بازیگر توانمندی چون پرویز پرستویی در کنار بازیگرانی چون فاطمه معتمد آریا و آتیلا پسیانی میتواند نشان دهنده حرفه ای بودن این سریال تلویزیونی باشد. پرویز پرستویی از آن دسته بازیگرانی است که به تنهایی می تواند شاخص خوب یا بد بودن یک اثر باشد. محمد رضا هنرمند که کارگردانی سریال زیر تیغ را نیز در کارنامه دارد این بار با بکار گیری بازیگران همان مجموعه، آشپز باشی را برای پخش از تلویزیون تولید کرده است. آشپز باشی داستان زندگی یک زوج موفق است که در رستوران کار می کنند و کار خود را از زیر یک پله آغاز میکنند، به مرور به موفقیت های بزرگی دست پیدا می کنند و صاحب رستورانهای مدرن تری میشوند اما سوء تفاهم ایجاد شده بین آنها باعث اختلاف و درگیری شدید در خانواده آنها میشود.
پی نوشت: در یک بازی وبلاگی می توانید بهترین فیلمها و سریال هایی که تا به حال دیدهاید را نام ببرید.
جناب آقای کریستوف پلایتگین؛ ریاست محترم بازرگانی بنگاه رسانهای رویترز؛با سلام!
شنیدن خبر اهدای جایزه محمد امین به وبلاگ نویسان ایرانی، به خاطر «تعهد، شجاعت و فداکاری آنها تحت شرایط جانفرسا و فشارهای فوقالعاده در حین پوشش دادن اخبار انتخابات ریاستجمهوری» به اندازهی تلخیِ اهدای این جایزه به سرکار خانم دلبر توکلی، به عنوان نماینده وبلاگ نویسان، مسرّت بخش بود! شکی نیست بلاگ نویسانی که در طول دوره سانسور شدید رسانهها، زندگیشان را برای خبررسانی از وضعیت ملتهب ایران، قمار میکردند، شایسته دریافت این جایزه هستند، اما باید از خود پرسید که آیا بلاگنویسی که حتی در این دوره، وبلاگش با موضوعات دیگر هم به روز نشده، میتواند شایسته نمایندگی از این قشر، جهت دریافت نشان شجاعت باشد؟!
مگر نبودند بلاگنویسانی همچون سمیه توحیدلو، وحید آنلاین، حنیف مزروعی، مهدی محسنی و… که در این راه دربند شده اند و در به در گردیدهاند؟! آیا اهدای این جایزه، به نویسنده وبلاگ “خانه دلبر” – که به صراحت میتوان گفت اکثریت قاطع بلاگنویسان و بلاگخوانان فارسی، وی را تا این زمان نمیشناختند! – نوعی کم ارزش جلوه دادن تلاش این عزیزان نیست؟! آیا بهتر نبود، که اصلاً این جایزه به شخص خاصی اهدا نمیشد تا اینکه به دم دستترین فرد تعلق گیرد؟! انتظار جامعه بلاگ نویسان ایرانی، از رویترز بیش از اینها بود! حداقلش اینکه وبلاگِ شخصی را که به عنوان نماینده بلاگستان، معرفی کردهاید از نظر میگذراندید!
حقیر و بسیاری دیگر از بلاگنویسان ایرانی، خواستار شنیدن عذرخواهی رسمی رویترز به دلیل خبط پیش آمده هستیم .
پی نوشت: شما هم نامه را امضا کنید. (کلیک کنید)